
Rokitnik zwyczajny
Rokitnik zwyczajny (Hippophaë rhamnoides) to kolejna obiecująca roślina z rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae) . To krzew, rzadziej drzewo dorastające do 7 metrów.
Owoce rokitnika, bo to one są głównym plonem z tej rośliny są w smaku bardzo kwaśne,posiadają jednocześnie posmak i zapach ananasa. Czyni to je idealnymi do produkcji syropów/dzemów itd.
Rokitnik zwyczajny przez dietetyków jest uważany za tzw. żywność funkcjonalną, czyli taką, która zarówno dobrze smakuje jak i leczy. Krzew ten zawiera kilkanaście razy więcej witaminy C niż cytryna. oprócz tego Rokitnik zawiera witaminy: E, F, K, P, kwas foliowy, prowitaminę A i D, antocyjany, flawonoidy, fos, żelazo, bor.
W medycynie wykorzystuje się właściwości rokitnika przy leczeniu poparzeń i chorób skóry.
W kosmetyce sok z owoców jest składnikiem maseczek to twarzy.
Wymagania glebowe rokitnik ma niewielkie. Najlepszym na to dowodem, jest to, iż wykorzystywany jest do rekultywacji hałd, stabilizacji wydm. Jak wszystkie rośliny z rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae) rokitnik zwyczajny również wchodzi w związki symbiotyczne z bakteriami wiążącymi azot z powietrza. Rokitnik wymaga stanowiska w pełnym słońcu.
Ciekawostką jest pochodzenie łacińskiej nazwy rokitnika hippos – koń, pháo – błyszczę. Uważa się, iż starożytni Grecy karmili liśćmi rokitnika konie, co sprawiało, że miały lśniącą sierść.
Do największych wad rokitnika należy to, iż owoce mocna przytwierdzone są do szypułek, jednocześnie są bardzo delikatne i niejednokrotnie pękają podczas zrywania. Czyni to zbiór ręczny powolny.

